SBB (1) 

Het Staatsbosbeheer als nieuwe eigenaar.

Op 10 september 1991 werd het Staats-bosbeheer, door onderlinge ruiling met het Brabants Landschap, eigenaar van "De Sonse Bergen". Van deze overdracht was voorlopig alleen maar iets te merken door dat het Staats-bosbeheer nieuwe openstellingsborden met de naam "Sonse Bergen" op diverse plekken liet plaatsen. Het Staats-bosbeheer kocht later ook andere percelen in het Dommeldal aan, die echter niet direct aansloten bij het bosgebied van "De Sonse Bergen". Voor de rest vielen er voorlopig geen noemenswaardige activiteiten in het bos te bespeuren.

Totdat in januari 1996 verontruste omwonenden en bezoekers van het bos alarm sloegen. Zij constateerden dat de nieuwe eigenaar bijna 1000 gezonde en grote volwassen bomen had geblest om te worden omgehakt.

Bij navraag bleek het Staats-bosbeheer, regio Rivierenland te Heesch, het bos drastisch te willen uitdunnen. Men wilde het bos in betrekkelijk korte tijd volledig omvormen tot een eenzijdig berken/zomer-eiken bos, klaarblijkelijk een nieuwe trend in de bosbouw. Alle boomsoorten die van nature in deze streek niet thuis zouden horen, zoals Zee- en Grove dennen, Japanse lariksen, Douglas-dennen, Amerikaanse eiken, Tamme kastanjes, enz., moesten worden verwijderd. Hierdoor zou de grote variatie aan vooral volwassen boomsoorten, waaraan dit gebied nu juist zo rijk en aantrekkelijk was, drastisch gaan ver­minderen. Verder zouden oude markante bomen, zoals de grote populieren langs de Dommel worden gekapt vanwege hun ouderdom, ondanks het feit dat ze nog kern gezond waren. Ook de in hun ogen door de natuur misvormde bomen, b.v. wanneer deze met meerdere stammen uit de grond groeiden, zouden het loodje moeten leggen. Dit waren uit bosbouwkundig oogpunt "misbaksels". De geldelijke opbrengst van de te kappen bomen bleek een grotere rol te spelen dan het behoud van de unieke natuurwaarden.

Een voorbeeld van fraaie "misbaksels".

Het is bekend dat bij een voortdurende wisseling van eigenaar of toezichthou­dend personeel een bos erg veel te lijden kan hebben, doordat inzichten in het te voeren beheer sterk van elkaar kunnen verschillen, zo ook hier.

Het nieuwe beheer van het Staats-bosbeheer dreigde abrupt een einde gaan maken aan het door Philips gedurende 50 jaar gevoerde beleid t.a.v. het aan­zien van de grote diversiteit van "De Sonse Bergen".

Deze voorgenomen bosomvorming stuitte uiteraard op fel verzet bij de om­wonenden, die door de jaren heen "De Sonse Bergen" immers als "hun bos" waren gaan beschouwen. Bovendien vreesde men het verdwijnen van de plaatselijke eekhoornpopulatie, een verstoring van het verblijf en broedgebied van o.a. de havik, de buizerd, de bosuil en de specht, en dat tevens het onlangs en na jaren weer gesignaleerde ijsvogeltje hier niet meer terug zou keren. Redenen genoeg om massaal in actie te komen.

Ook in de media werd er de nodige aandacht aan gewijd. Een open brief verscheen in "De Brug", waarin werd opgeroepen te protesteren tegen de rigoureuze omvorming en kapplannen van het Staats-bosbeheer.

Zelfs de burgemeester begon er zich ongevraagd en in negatieve zin mee te bemoeien. Hij vond dat de bewoners van de wijk "tot aan het randje" waren gegaan met hun kritiek en dat zij "de vloer hadden aangeveegd met de mensen van het Staatsbosbeheer", aldus een artikel in het "Eindhovens Dagblad". In een brief verklaarde de gemeente verder dat zij volledig achter de plannen van het Staats-bosbeheer stond en nota bene deze bomenkap zelfs sterk aan­moedigde. Het gevolg was echter dat de protesten van de omwonenden alleen maar in hevigheid toenamen en werkte het voor hen als olie op het vuur.

Verontruste leden van Milieudefensie bekijken het blessen van de bomen.

Milieudefensie Son & Breugel sprong in de bres om het protest te begeleiden. Na een succesvolle handtekeningenactie, waarbij ruim 270 protesthandteke­ningen werden verzameld van in hoofdzaak omwonenden, en een eerste over­leg met het regiokantoor Rivierenland van het Staats-bosbeheer, waarbij nu ook het IVN aanwezig was, bleek helaas al vrij snel dat de verschillen in inzichten over de geplande grote uitdunning en omvorming zouden blijven voortbestaan. Dit had tot gevolg dat de besprekingen volkomen vast dreigden te lopen.

Zie voor vervolg: SBB (2).